Oturma odasında oturulmayan sandalye gibiyim şimdi. Zamana asılı duran bir düşünce, hayal gibiyim hatta düşünceye hayale asılı kalan bir zaman gibi çaresizim çığlıkların içinde suskun suskunluğun içinde çığlığım yaşanmamışlığın içinde bir hiç hiçliğin içinde bir çok yaşanmışlık diğer bir odadan beklemeden gelen bir ses gibi geldin yaşanmışlığıma beklenmedende gittin hayat acımasız hayat acı tıpkı antep ezme gibi tattıkça tadasın gelir ama acıdır acıtır...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder