1983' te doğdum seksenlerde bebektim ve doksanlarda çocuktum. Şimdiki çocukların yaşayamayacağı bir çocukluk yaşadım sokak aralarında top oynadım, çamurdan arabalar yaptım, misket oynadım, futbolcu kartlarıyla kumar bile oynadım sokağımızın kuytu köşelerinde, sinek ilacı sıkan o bembeyaz duman saçan arabanın peşinden deli gibi çocukça masumca koştum erik ağaçlarına tırmandım erik çaldım komşularımdan ağladım sokak ortasında ama bunları yaparken hiç bir zaman aileme yakalanmadım ben çünkü doksanlarda vagon fabrikasının giriş çıkış ve mola borusu vardı boru çalar çalmaz evlere geçerdik hepimiz işte biz çocukken anca bu kadar fazla düşünebiliyorduk çünkü biz çocuktuk biz düşünmüyorduk düşünmemize gerek yoktu ki alabildiğine eğlenirdik tamir sırası bekleyen vagonların içinde kovalamaca oynardık sokak arasında gece maçı yapardık komşu teyzeler biz çok ses yapıyoruz diye bizi kovalardı kaçardık ama geride kimseyi bırakmazdık herkes birbirini korurdu biz çocuktuk. Ama çocukluğumuzu sadece yazın yaşamazdık her mevsimde eğlenirdik biz hep çocuktuk kış geldiği zaman torbalar hazırlanır torbaları kıçımızın altına koyar buz tutan yollarda kayardık ilk bahar ayrı telaştı tazelikle bizde tazelenirdik ama her sene biraz daha yaşımız büyüdü ve zamanla vazgeçtik çocuk olmaktan oysa şu an arada keşke çocuk olsam demek yerine azcık çocuklaşsak deli diyorlar çünkü herkes unutmuş çocuk olmayı zamane çocukları bile bilmiyor çocuk olmayı internet başında apartman dairesinde çocukluk mu olur çocukluk sokakta olur arkadaş hayat sokaklarda be hadi silkelenin ve bu gün ÇOCUK OLUN!!!
