anka kuşu

sessiz bir çığlık gibi gir koynuma sevgili..

sana sarıldıkça acılarım artsın,

bedenim bitap düşsün..

ve yüreğimde bir anka kuşu ölsün...

az ile yetinebilir misin?

    

    Bazen hayat sana az ile yetinmeyi öğretir. Hemen hemen her şeyden az az tattırır sana mesela seni onun yanına gönderir ama bir şey yapamazsın az ile yetinmelisin sadece onun yanında olmak yetmelidir sana elini tutmamalısın göz göze bile gelemezsin bunlar hep çok olur ve hayat bunu sana iki kere yapar üst üste sanki sınavını geçip geçemediğini anlamak için ona yakınken uzak olmalısın sadece elini tutmamakla olmaz bu iş kendini saklamalısın az demek bu kendine tekrar tekrar şunu demelisin ona yakınken uzak olmalıyım oysaki diyorsun içinden ona "kapıldım gidiyorum bahtımın rüzgarına" sende şu şarkıdaki gibi yapsan ya bırak rüzgar sürüklesin seni atsın onun kucağına ama olmuyor işte hayat şarkılar gibi değil hiç bir mutluluğu anlatan şarkı gerçekten uzak ama nerede acıyı anlatan şarkı bir o kadar gerçekle  iç içe bu da azla yetinmeyi anlatan bir şey mi ya da  bunları sen mi uyduruyorsun kendini avutmak için bir şeyleri kendine gizlemek için hayat eninde sonunda sana öğretiyor azla yetinmeyi ve sen öğreniyorsun ona yakınken uzak durmayı durmaya çalışmayı ve ne kadar devam ederse o kadar mutlu olacağım diyorsun ...

yalnızlık..

         






        Terk edilmiş çocuk parkı kadar yalnızım şimdi....