Bir duble rakı gevşetir beni yükümün hepsini almasa da bir çoğunu üstümden alır. Açık bir yaraya krem sürmüş gibi rahatlatır beni zamanı dondurur yada en kötü yavaşlatır içinde sadece benim hareket etmeme gezme izin verir ben hep seni arıyorum şehir şehir, sokak sokak, cadde cadde, kapı kapı, bu yüzden yavaş içerim ben bir duble rakıyı...
İkinci duble daha bir sakinleştirir beni sessiz bir şekilde yaramazlık yapıpta köşesine çekilmiş küçük çocuktan farkım kalmaz o an seni anımsarım gülüşünü gözlerini hayalin duman gibi uçar gider gözlerimin önünde bir yudumda alırım anason kokulu yarimden...
Üçüncü duble çok soğuktan sıcağa girmiş hissi verir bana hep eklemlerim uyuşur az önceki sessizliğimden eser kalmaz konuşurum sesli sesli artık baktığım yerde seni görürüm dertleşirim seninle şimdi sıra diğer boş sandalyeleri doldurmaya gelir dublenin sonuna doğru senin gibi giden dostları da davet ederim masama ve hep beraber dertleşiriz eski günlerdeki gibi üçüncü duble en sevdiğimdir benim herkse yakın olduğum andır...
Ve yolluk bilen bilir az rakı az su konur yudumluktur iki yudumda biter ve her şeyden vaaz geçirtir herkesi masadan dağıtır noktayı koyandır... Ne demişler "su bile saflığından vaaz geçer rakı ile buluşunca.."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder